2009-09-26,27 บริจาคของให้เด็ก ณ สถานสงเคราะห์เด็กชายบ้านบางละมุง

29 09 2009
กิจกรรมดีๆ เป็นกิจกรรมบริจาครอบแรกของ Kujapai.com ซึ่งตอนเริ่มแรกไม่ได้อยากจัดงานใหญ่โต ปัจจุบันตอนนี้ก็เป็นงั้นแหละ เด็กๆ น่ารักไหม? เท่าที่ดูก็น่ารักดี ดูผ่านๆ ดูแบบผิวเผิน ไม่ได้เล่นกับน้อง ได้แต่เอาขนมไปฝาก

สถานสงเคราะห์เด็กชายบ้านบางละมุง
http://www.banbanglamung.com

สถานที่แห่งนี้อยู่ในทางสัญจร เดินทางสะดวก

บางคนอาจคิดว่า

ที่นี่มีของบริจาคเยอะแยะแล้ว          

ผมกลับคิดว่าไม่จริง เพราะของที่บริจาคเยอะ อาจจะยังขาดของบางอย่าง ซึ่งเหมาะกับเด็กบางกลุ่มก็เป็นไปได้
หลายคน หลายกลุ่ม รวมกันบริจาค มันต้องมีของที่อย่างน้อยก็ต้องแบ่งๆ กันใช้งานได้ร่วมกันบ้างแหละน่า

ที่นี่มีคนบริจาคเงินเยอะแล้ว

ผมคิดว่าเยอะๆ สิดี น้องเค้าโตขึ้นทุกวัน การใช้จ่ายค่าดูแล ยิ่งต้องเพิ่มเป็นเงาตามตัว

เงินเยอะ แบ่งไปบริจาคที่อื่นบ้างไหม?

ผมคิดว่า.. ไม่ดีหรอก ตั้งงานมาเพื่อที่นี่ เงินที่ได้มาก็ควรจะต้องลงไปที่นี่ ก็คิดแค่นี้เอง

ทุกสิ่งทุกอย่าง ไม่มีถูก ไม่มีผิด แต่ถ้าถามให้ผมฟันธง ผมก็คิดแบบนี้เอง

การทำบุญ เมื่อตั้งใจจะทำแล้ว ต้องตั้งมั่นในสติ วินาทีที่ทำต้องอธิษฐานส่งบุญกุศลไปให้พ่อแม่ พี่น้อง ครูบาอาจารย์ เจ้ากรรมนายเวร เทวดาอารักษ์ ก็พอ ไม่คิดเล็กคิดน้อย และต้องไม่ลืมขอบคุณเพื่อนๆ ทุกคนที่ร่วมกันทำ ร่วมกันบริจาค เพราะอย่างน้อย ทุกๆ คนก็ได้มีส่วนร่วมในการสร้างสรรค์สังคมไทยให้น่าอยู่

ผมอ่านกระทู้หนึ่งในเวปของสถานสงเคราะห์แล้วรู้สึกดีจัง  เค้าคุยกันว่า

ถึงรุ่นพี่ทุกๆคนครับ

ปัจจุบันนี้ไม่ทราบว่ารุ่นพี่…ทำงานที่ไหนบ้าง ช่วยมาลงชื่อหน่อย
เผื่อรุ่นน้องไม่มีงานทำ จะได้ติดต่อกลับครับ….ขอบคุณครับ

กำลังใจจากรุ่นพี่ในสังกัดเดียวกัน โดยคุณ ชายริว เมืองวงษ์ 2009-03-18 22:03:53

ผมก็เป็นเด็กจากกระทรวงนี้เหมือนกันจบ ป.ว.ส แล้ว
อยากให้น้องๆคิดเสมอว่าเมื่อเราลำบากเราอยู่ที่นี้เราเลือกเกิดไม่ได้แล้ว
ลองนึกถึงคนที่ลำบากกว่าเราเขาที่นี่มีปัจจัยสี่ครบถ้วนเมื่ออยู่ที่นี้เขา
ให้โอกาสเราเรียนหนังสือจงตั้งจัยเรียนนะคนเอธิโอเปียยังไม่มีข้าวกินดีกว่า
เราอยู่ที่นี่เลยเวลาท้อแท้หมดกำลังจัยอยากให้น้องๆคิดถึงคนที่ลำบากกว่าเรา
ยังมีอีกเยอะ

ใช่แล้วเพื่อนๆ ทุกคน อย่างน้อยๆ เราก็ได้ให้กำลังใจกับเพื่อนร่วมโลก ร่วมชาติที่ยังด้อยโอกาสกว่าเราอีกเยอะ ถึงแม้เราจะไม่ได้ร่ำรวยในชาตินี้ และก็ไม่ได้หวังจะให้รวยในชาติไหน แต่อย่างน้อยๆ เราก็ช่วยให้สังคมไทยน่าอยู่ อีกหน่อยน้องๆ เข้าไปอยู่ในสังคมเดียวกันกับเรา เค้าก็จะรับผิดชอบชีวิตของเค้าได้ดี เพราะน้องๆ (ต้องทน)อยู่กับสภาพที่เลือกไม่ได้ตั้งแต่เกิด โตในสภาพที่ตัวเองก็ไม่ได้เลือก ลองนึกว่าเราเป็นน้อง.. เราคงอึดอัด ห้องส่วนตัวก็ไม่มี ของกินของใช้ก็ต้องขึ้นกับฟ้ากับฝน คนมาบริจาคมากหน่อยก็สบาย บริจาคน้อยหน่อยก็กินข้าวหลวง ไม่ได้อดตายแต่ก็ขาดความสบายอย่างที่คนมีครอบครัวจะพึงมี   ผมคิดว่าน้องเค้าต้องมีความมานะมากกว่าปรกติ สุดท้ายน้องก็จะมีครอบครัวที่อบอุ่น เพื่อกลบรอยร้าวในใจที่มีแต่เด็ก

ก็ได้แต่หวังอย่างนั้น แม้เราจะเคยลำบาก แต่ก็ยังมีแม่เป็นกำลังใจเสมอ… เราดีกว่าน้องๆ นักหนาแล้ว

เห็นหน้าแม่ทีไรกำลังใจมันก็มาทุกครา.. ขอบคุณครับแม่🙂

                                                                                                                                    Jenk~Love~MoM

 




คำสั่งกระทำ

Information

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s




%d bloggers like this: