สุขใจ ยามใกล้ตัว

9 08 2005
เหตุเกิดในวันพฤหัสฯ ที่ผ่านมา
 
พี่ที่ลาออกไปอยู่เวียนนา แต่กลับเมืองไทยมาเยี่ยมบ้าน ก็เลยแวะมาให้ช่วยซื้อโน้ตบุ๊คให้ ก็ Ok ไม่เป็นไร เต็มใจทำให้ เริ่มจากไปซื้อโน้ตบุ๊คก่อน อันนี้เลือกไม่ยาก แต่.. ซื้อแรมมาเพิ่มด้วย จะได้เร็วๆ … เห?เห? ไหงแรมมันใส่ไม่ได้หล่า? เซ็งล่ะ.. เอาน่ะ ไปซื้อมาใหม่อีก คราวนี้เอาแรมติดเครื่องไปด้วย พี่ๆ แรม DDR แต่ทำไมใส่ไม่เข้าก็ไม่รู้ ตรงจุดมาร์คมันไม่ตรงอ่ะพี่   อืม.. น้อง…  นี่มันแรม DDR II  ชนิดใหม่น่ะ   ..เออ ถึงว่า ทำไมมันถึงใส่ไม่ได้ แต่เอาเหอะ เอ้า! พี่เอาแรมมาจะได้ไปลงโปรแกรมต่อ
 
กลับมาถึงที่ทำงานก็ปาเข้าไปเวลา 16.47 น. แล้ว เหอะๆ ก็ต้องเอากลับไปทำที่บ้านสิ  ก็ได้ฟะ เอากลับไปทำ…
ทำๆๆ… บ้านพี่อีกคนแถวๆ วัชรพลโทรมาเรียก…ok ได้ครับพี่เดี๋ยวผมไปเดี๋ยวนี้แหละ..
 
ขับรถไปรอบแรกก็เบลอจัด ขับรถไปจนจะถึงบ้านพี่แกอยู่แล้ว ดันลืมเอาของไปด้วยต้องวกรถกลับมาเอาอีก อ่ะรอบสองคราวนี้ได้ของแน่ๆ ไปถึงจัดการกับเครื่องไม่ถึงครึ่งชม. เสร็จก็รับทรัพย์กลับบ้านตามระเบียบ 
 
กลับมาถึงบ้านก็มานั่งลงโปรแกรมบนโน้ตบุ๊คสองตัวต่อเลย เหอะๆ กี่โมงกี่ยามเข้าไปแล้วหล่ะ จะตีสองอยู่แล้ว หลับหน่อยแล้วกันนะ พรุ่งนี้ไม่ต้องไปตงไปตรวจร่างกายแล้ว ขืนตะแบงไปตรวจ เจอเลือดลอยเพราะอดนอนก็จะได้โดนเจาะเลือดสองรอบแน่ๆ ไว้รอบเก็บตกเลยละกัน
 
 
ตอนนี้..วันศุกร์
 
 
ความง่วงไม่เคยปราณีใคร.. กว่าจะตื่นก็หกโมงเช้าพอดี ตื่นมาก็นั่งลงโปรแกรมต่อ อัพเดตวินโดว์ อัพเดตป้องกันไวรัส อัพเดตโปรแกรมกำจัดสปายแวร์ ครบถ้วนกระบวนการก็เกือบๆ สิบเอ็ดโมงพอดี
 
เอาน่าตั้งใจจะไปสระบุรีอยู่แล้ว จัดกระเป๋าไปเต็มยศ อยู่สองวันแน่ๆ กะว่าจะกลับวันอาทิตย์ แต่ก็ดันมีโทรศัพท์มาขัดให้ต้องกลับมาดูงาน ICT Expo ที่เมืองทองด้วย.. เอ้า…กลับก็กลับ… ไปศุกร์กลับเสาร์ เร็วดีแท้!
 
 
เสาร์สโมสร…
 
กลับมาก็เจอเพื่อนเก่าโทรมาหา.. ตกใจแฮะ ไม่ได้เจอกันเกือบๆ สามปีได้ ไหงโทรมาได้หล่ะหว่า.. แต่ก็ดีใจที่ได้ยินเสียง คำแรกที่ทักกันเลย …."ยังอยู่อีกเหรอ?"   โห..  หลุดปากถามไปได้ไงวะเนี่ย  555+ จริงใจโคตะระเลย
 
คุยกันสักพักก็นัดเจอกันหน่อย… ดีนะ มีความรู้สึกที่ดี รู้สึกเหมือนวันวาน วันเก่าๆ ได้หวนคืนกลับมา ผลัดกันเล่าเรื่องในระยะที่ไม่เคยเจอกัน.. ทำไมมันเหมือนกันนักนะ… เพิ่งจะเลิกคบกับแฟนอีก.. โห..เหมือนกันอะไรจะขนาดนี้ เลิกก็เวลาใกล้ๆ กันอีก เลยคุยๆๆๆ กันหน่อย… ยาววว  
 
เลิกคุยละออกมากินข้าว…  ฟู๊ดแลนด์แดนสวรรค์ของนักกิน เคยแต่มาน้ำลายสอ แต่ไม่เคยจะได้นั่งกิน คนมันเยอะแยะไปหมด แต่วันนี้มาแต่วัน 555  วันนี้เป็นของ ku  ได้นั่งแล้วว้อย  หันไปหันมา กินไรดีหล่า..  อาหารแนะนำวันนี้มีไรมั่งพี่  …มีเสต็กเป็ดเลยน้อง ครบเซ็ทมีมักกะโรนีแล้วก็ตบท้ายด้วยไอติม มีลูกพีชให้ครึ่งลูกด้วย … โอเชคุณพี่ เอาชุดแนะนำแล้วกัน   รอนานหน่อยแต่ก็อร่อยใช้ได้ เป็ดไม่ค่อยมีกลิ่นสาปเลย รสชาดก็แจ่ม..แจ๋วจริงๆ  มีส้มหั่นบางๆ ไว้ประดับป่าวไม่รู้แหละ แต่ซอสส้มที่ราดเนี่ย มันชวนให้กินเนื้อส้มเข้าไปด้วย  อิอิ..  ตัดส้มเข้าปากด้วยก็แล้วกัน จ่ายตังค์แล้วนี่หว่า
 
กินเสร็จ.. รับเพื่อนโต้งไปคลองถม กะจะไปซื้อ vcd karaoke แต่ก็พลาดจนได้ ไปถึงไม่มีที่จอดรถ.. กะลังวนๆ หาที่จอดอยู่เลย เพื่อนเต้ยก็โทรมา… เห้ย! อยู่ไหนหวะ?…    ku หาที่จอดรถอยู่คลองถมอ่ะ มึงหล่ะ… นี่ขับรถอยู่…  ฮึ่ย..มอไซด์เนี่ยนะ…  (อ๋อ…บลูธูชช่วยท่านได้นี่เอง)  เร็วๆ.. มากินที่นี่กัน..ร้านตอไม้ หลังบ้านเอ็งไง..     เอาไงดีวะ ku หาที่จอดรถก็ไม่ได้  อืม…   เออๆ เดี๋ยวกูตามไป ขี้เกียจหาที่จอดแล้ว ว่าแล้วก็ขับรถออกจากคลองถมดิ่งไปเส้นรามอินทรา-นวมินทร์
 
มาถึงร้านตอไม้… เหอะๆ คนมันจะซุ่มซ่าม..ยังไง๊..มันก็ซุ่มซ่ามอยู่ดี  ทำกระเป๋าตังค์ตกไปไหนวะเนี่ยku ตะกี้เพิ่งจะเข้าปั้มไปเอง หาไปหามา หามาหาไป ตกอยู่ตรงฝั่งคนนั่ง  เออ..ให้มันได้งี้ดิ หาเกือบตาย เพื่อนเต้ยเดินออกมารับด้วยก็เลยได้ช่วยกันหา แต่เพื่อนโต้งหาเจอก่อน.. เออเอ็งเก่ง!
 
มาถึงก็เจอเพื่อนกั๊กกับเพื่อนน้อง… โว้ว เป็นแฟนกันไปซะแล้ว อิจฉาจัง แต่ก็ดูสมกันดี :’)  หันไปหันมาสั่งของกิน.. สะดุดไปอยู่คำ..  "ขออีกจาน"   น้องๆ ไอ้นี่มันคืออะไร? …อ๋อพี่..ถ้าพี่กินเบียร์ ก็ต้องสั่งไอ้เนี่ยแหละถึงจะเข้ากัน… 190 แหน่ะ.. ลองสั่งมาดูก็ได้วะ.. เหอะๆๆๆ มันคือ   ถั่วสมุนไพร ปรุงรสด้วยน้ำตาล มีใบตะไคร้ทอด ใบมะกรูดทอด ผสมๆ กันอร่อยดี ซัดเบียร์สิงห์ ไฮเนเก้น..ต่อด้วยเหล้ารีเจนซี่…  ร้านนี้เพลงเพราะดี บรรยากาศก็ ok แต่หนักหนวกหูไปหน่อย อาหารก็รสกลางๆ ไม่จัดเท่าไหร่ กินเสร็จตีหนึ่ง.. อืม..ไปต่อร้านข้าวต้มกันเต๊อะ..
 
บรื้นนนน… เมาไม่ขับ.. ม่ายเมาแต่มึนก็ยังขับได้อยู๊…  มาถึงเป้าหมายตาสว่างหายมึนเลย.. ตำรวจเพียบเลย โฮ่ๆ นึกว่าเป่าปาก.. ที่แท้รถคว่ำ(หรือรถหงายในความหมายของใครบางคน) เสียดายรถจริงๆ ป้ายแดง แพงซะด้วย เอาเหอะๆ บ้านใครบ้านมันดีกว่า เสียฤกษ์ซะแล้ว
 
วันต่อมา..  วันอาทิตย์
 
เป้าหมาย เข้างาน ICT ดูกล้องไอพี…IP Camera
 
นัดกันกับเพื่อนอีกคนจะไปในงานสองคน..  อืมไปถึงงานก็เดินกันแหลกลาน เดินทะลุบูทนั้นออกบูทนี้จ้าหล่ะหวั่น.. เก็บเอกสารเท่าที่จะเก็บได้ ทั้งงานเจอะพริตตี้น่าตาดีอยู่ตั้งคน..   ขอชมๆ…
 
บูทฮัทช์ครับ…🙂 น่ารักแถมเทรนมาดี ความรู้แน่นเชียว ถามจนได้ข้อมูลสะใจก็เดินๆๆ ไป.. อ๊ะ
บูททรู  มีไรให้ดู… ฮั่นแน่ ถ่ายรูปฟรี ถ้าใช้ orange แต่ช่างเหอะ ไอ้ที่น่าสนใจมันอยู่ที่ Ebook online เป็นการซื้อหนังสือออนไลน์ โดยคนซื้อจะได้ไฟล์ดาวน์โหลดไปเลย สามารถย่อ/ขยายภาพได้มากๆ โดยภาพไม่แตก สงสัยจะเป็นตระกูลเวกเตอร์หล่ะมั้ง?  แต่ก็ถือว่าโอ..  ทำงานได้เร็วแล้วยังสามารถแทรกคลิปโฆษณาลงไปในตัว Ebook ได้อีก  แจ๋วดีจริงๆ
บูททีทีแอนด์ที ก็มีอะไรแปลกๆ ถามไถ่ข้อมูลคนเดินผ่านไปผ่านมา.. ถึงคิวเรา  ตอบก็ได้ครับ แต่ขอ ของแถม  เลยได้ของติดมือมาเป็นพวงกุญแจกับพัดเล็กๆ อันนึง อิอิ.. ดาวไถจรัสฟ้า
บูทอื่นๆ ..เดินไปทั่วแหละแต่ไม่จำแล้วหล่ะ
แล้วกล้องไอพี ku มันหนีไปไหนซะแล้วหล่ะ ทั้งงาน   อืมไปด้านหลังอีกหน่อยแล้วกัน  สรุปทั้งานได้รุ่นกล้องไอพีตั้งตัวนึงแหน่ะ ราคาแสนโหดไปนิดนึงนะ…18k/ตัว  ม่ายหวายแพงโคร๊ด
 
ตอนเย็น เข้าไปติดตั้ง adsl modem ให้ลูกค้า.. ขากลับ หลงเล็กๆ มาโผล่แฟชั่นฯ ก็ดี กำลังอยากได้ซีดีคอนเสิร์ตอยู่พอดีเลย  คอนเสิร์ต…ใครบางคนที่อยากเห็นคนดูบินได้…  เพิ่งจะรู้ว่าหมายถึงอะไร  ก็ตอนได้ดูวีซีดีนี่เอง…  เออ! เหมือนแฮะ..  กระโดดกันซะ… อย่างกะจะบินจริงๆ…. มันส์พะยะค่ะ คุ้มค่าเงินที่ลงทุนควักออกไปหน่อย
 
 
โอะ โอะ โอ้..โน  โอะ โอะ โอ้..โน๊….
 
     รู้ก็ทั้งรู้ว่าเธอเป็นใคร และฉันก็ไม่คิดจะปีนขึ้นไป คงไม่มีทางจะเป็นไปได้ ก็เรานั้นมันต่างกัน
ทำได้แค่เพียงเจียมตัวมันไปวันๆ ฉันเข้า…ใจ
 
    แต่ฉันก็ไม่รู้เพราะความบังเอิญ หรืออันที่จริงฉันนั้นจงใจ เวลาที่เธอมายืนใกล้ๆ ก็ยังเผลอไปสบตา
รู้ทั้งรู้ว่าคงไม่มีปัญญา คงไม่มี…หวัง
 
    ไม่อยากจะเหลียวมอง ฉันคอยบอกตัวเอง แต่ยังทำไม่ได้  ไม่อยากจะสนใจ ก็รู้ว่าไม่มีทาง แต่ก็ไม่รู้ต้องทำอย่างไร
อดใจไม่ไหวเมื่อได้พบหน้า ยิ่งเธอส่งยิ้มคืนมา…ยิ่งหวั่นไหว   ยังเป็นอย่างนี้อยู่ทุกวัน ฉันต้องคอยหักห้ามใจ….
     อดใจไม่ไหวทุกทีที่เจอ เพียงแค่แอบเผลอมองตาจะผิดไหม   เก็บเอาไปฝันอยู่ทุกคืน ฉันต้องทำตัวเช่นไร…. ช่วยบอกได้ไหม…    เธอ
 
 
JenkAlone
 
 
 

คำสั่งกระทำ

Information

2 responses

9 08 2005
Pooky!!

ดีๆ ได้รับรู้ชีวิต เพื่อนด้วยเว้ย เรา

13 08 2005
Pooky!!

คิ คิ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s




%d bloggers like this: